.

Cinema "Metro" / Bar-Dancing "El Torro" / Dancing "2 Dollars"

en "Feestzaal Norbert Hey Klub"

METRO  :  CINEMA

Ook in de randgemeenten van Brugge waren vroeger tal van bioscoopzalen : in 1952 de buurtcinema "Wevo", later "Canada) in deelgemeente Sint-Jozef. In 1955 opende de populairste cinema "Forum" in Assebroek, in 1959 de cinema "Orly" in Sint-Andries (uitbater : George Van Maele), en in 1958 de cinema Metro in Sint-Kruis. Van de uitbaters (vader en later zoon) hebben wij de naam niet meer kunnen achterhalen. Het was cinema "Rex" in Brugge dat de meeste pornofilms vertoonde. Door concurrentie van de TV was ook cinema "Metro" verplicht zijn heil te zoeken in wat de mensen "aangebrande" films noemden, waarvan de affiche hierboven rechts van "Waarover men niet spreekt" een voorbeeld is. In de zaal gingen sporadisch andere activiteiten door. Zo liet de Vriendenkring van de basisschool "De Linde" er jazzensembles optreden, maar in 1974 werden de filmvoorstellingen definitief beëindigd en de eigenaar van de zaal verhuurde deze aan de N.V. Holiday van Patrick Voskersian uit Knokke

EL TORRO  :  BAR / DANCING

Op de foto links de kunst en gechenk zaak "Indigo" waar in de jaren zeventig van de vorige eeuw de bar-dancing "El Torro" wa gevestigd. Op de kleine opslagplaats achteraan links achter de DJ-installatie, vormde het hele gelijkvloers de bar-dancing.
"Mag ik je om een gunst vragen", vroeg Norbert's boekhouder. Norbert was net uit herstelvakantie in Spanje terug en begon langzaam enkele optredens af te werken als DJ en als zanger. En omdat inrichters er om vroegen, ook met zijn Hey Meisjes (dit waren toen echter losse contractuele dansmeisjes uit de ondertussen als paddestoelen uit de grond geschoten dansgroepjes).
De "gunst" die zijn boekhouder hem vroeg was even een kijkje te nemen en eventueel een DJ-set te verzorgen bij een nieuwe klant, uitbater van "Bar-Dancing El Torro" in Damme.
Op voorwaarde dat uitbater Georges de geluidsinstallatie grondig zou laten aanpassen, beloofde Norbert om enkele weken als DJ op te treden. Tot verbazing van uitbater Georges (die als zeeman de hele wereld had rondgevaren en tenslotte met de Spaanse Maria was getrouwd) werd de zaak in een mum van tijd een succes.
Bezoekers herinneren het zich nog goed : na een maand was de dancing in het weekend nokvol en de wagens stonden tot ver buiten het centrum van het stadje geparkeerd. BV's zoals Adriaan Van Landschoot (jawel, later van "Radio Atlantis), showbizzvedetten als Jo met de Banjo werden vaste klanten. En die brachten op hun beurt weer andere vedetten mee, zoals Georges Leekens (speler van Club Brugge en later nationaal Trainer, die er trouwens zijn eerste vrouw leerde kennen), Morten Olsen (later o.a. bij Anderlecht, Keulen, Ajax en nationaal trainer van Denemarken) en Birger Jensen. De laatste twee zorgden er zelfs voor dat de Deense televisie opnamen kwam maken in de zaak. Toen Norbert naar Radio Mi Amigo trok en later zijn eigen zaak opstartte betekende dat het einde van het succes voor "El Torro". Georges trok met zijn Maria terug naar Spanje, en personeelsleden zoals barman Charles, kwamen voorzichtig bij Norbert informeren als er geen plaatsje voor hen was in zijn nieuwe zaak. Ook heel wat bezoekers volgden Norbert naar zijn "Norbert Hey Klub".

TWO DOLLARS  :  DANCING / NIGHTCLUB

Patrick Voskersian en zijn assistent Pascal Bauwens waren o.m. de uitbaters van de bij de high society erg in trek zijnde nightclub de "N° One" in het Casino van de mondaine Belgische badstad Knokke. Zij wilden ook wel eens groots uitpakken en in Brugge (St-Kruis) openden ze, met noot geziene tamtam, de discotheek "The 2 Dollars". Hiernaast het inderdaad vooruitstrevende ontwerp van een architect, met in gedachte ongetwijfeld de inrichting van chique buitenlandse night clubs. De achterzijde van de zaal was overspennen met bouwstellingen/steigers voor belichting en er was een hokje ingebouwd waarin de DJ presenteerde en meteen ook de werking van de belichting en laserstraal. Op het steil oplopende balcon waren knusse zitjes en op het hoogste niveau een bar.

DANCING MI AMIGO  :  TOTAAL ONVERWACHTE UITNODIGING

Toen na een eerste succesvolle maand het publiek wegbleef werd de Mi Amigo Drive-in show geboekt. Tot ieders verbazing : een vol huis. Wat de heren van de drive in show en de uitbaters op een geweldig idee bracht : elk weekend de Mi Amigo Drive-in show. Tussen de heren Defour en Leemans, verantwoordelijk voor de drive-in show, en de uitbaters kwam het vlug tot een akkoord dat Norbert voor de animatie zou zorgen. Hij was een van Mi Amigo's top DJ's en Bruggeling. Had hij niet van de onbekende bar-dancing "El Toro" in Damme op korte tijd een enorm succes gemaakt? Men was zo zeker van succes dat voor de voorgevel meteen een grootse lichtreklame "Mi Amigo" werd besteld en geplaatst. Bij het kaartje met de data van de drive-in shows kreeg Norbert op de ommezijde bovenstaand bericht. Norbert had net aan Sylvain verteld dat hij verhuizen naar Spanje niet zag zitten en men was er dan ook van overtuigd dat hij wat graag op het voorstel zou ingaan...
... dat was echter buiten Norbert gerekend. Die had nl. geen enkele zin en interesse om de vaste DJ te worden in een "Mi Amigo" dancing. Na een bezoek aan de "Two Dollars" was hij nog minder overtuigd : originele zaalinrichting dat wel, maar totaal zonder kennis van de eisen die aan een eigentijdse evenementen zaal werden gesteld. Zo moest de DJ, om maar iets te noemen, de stemming er in krijgen vanuit een hoge en tussen ijzeren stellingen verborgen hokje. De geluidsinstallatie was van het type "hard en ver met enkel bas- en hoge klanken".
Tijdens de talrijke bijeenkomst van Patrick Voskersian en zijn rechterhand Pascal Bauwens was op geen enkel ogenblik sprake van de overname laat staan het kopen van de zaak door Norbert. De uitbating was in handen van de Holiday N.V. en dat zou zo blijven.

FEESTZAAL NORBERT HEY CLUB  :  OFFICIELE OPENING

Contractueel werd vastgelegd dat de disctheek, volgens de wensen van Norbert, zou omgebouwd worden tot een polyvalente feestzaal. Een klein en groot podium (dat tijdens discotheek avonden ook gebuikt werd als dansvloer) voor optreden en shows. Er kwam een nieuwe quadrafonische geluidsinstallatie met professionele draaitafels, versterkers, jinglemachines, bandopnemer, enz. De nodige microfoons voor de gastvedetten en vooral voor Norbert en zijn Hey Meisjes en Showgroep die van de zaak hun thuisbasis zouden maken. De vergoeding voor Norbert zou in verhouding staan met de omzet van de zaak. Door de relaties van Norbert waren bij de opening belangrijke eregasten zoals Eerste Schepen Verstraete en raadslid Johan Weyts van de Stad Brugge en goede vriend en topvedette Will Tura aanwezig.
HET LEUGENPALLEIS...
...de "Vrienden  van  het  Hey Center",   vroeger "Vrienden van het "Norbert Hey Center"  en  nog   vroeger    "40 jaar
Norbert Hey Center". Dit is een Facebook groep, oorspronkelijk opgericht door Filip Millecam. Nadat Nico Blontrock, en door Blontrock ook Marc De Rycke, zich van de groep meester maakten, werd het één anti-Norbert gedoe. Op de pagina's op Facebook en in plaatselijke kranten werd de grootste onzin verteld. Zo beweerde Marc De Rycke : "Norbert hoorde dat de "Two Dollars" niet goed draaide en hij kocht de zaal". In werkelijkheid was Norbert in die tijd de hele week in Nederland en kwam slechts in de weekend voor 6 of meer drive-in-shows naar België. Van het bestaan van de "Two Dollars" wist Norbert niets af, en hij kocht ook niets. Zoals hierboven vermeld werkte hij met een contract : de zaal werd nog jaren uitgebaat worden door de N.V. Holiday, zoals duidelijk te bemerken valt op de uitnodiging hiernaast : Pascal Bauwens bleef verantwoordelijk voor de horeca en het horeca-personeel.
tekst

Norbert ontwierp een hele publiciteitscampagne, compleet met flyers, stickers, persoonlijke uitnodigingen, speciaal ontworpen inlassingen in de plaatselijke en regionale pers. De naam Norbert was gekend door zijn zangcarrière, maar ook als populaire DJ bij BRT2 en kort ervoor bij Radio Mi Amigo. Alhoewel hij niet met Mi Amigo naar Spanje trok, kreeg hij de volle steun van Sylvain Tack bij het openen van de zaak die zijn naam droeg. Om alles legaal te laten verlopen werd een 45t opgenomen met op de A-kant een vlug ingezongen "Norbert Club" song en op de B-kant publiciteit voor de opening van de zaak en enkele Mi Amigo jingles van Norbert.
Het werderoptreden van Norbert en zijn Hey Meisjes in een eigen zaak was shownieuws en er verschenen heel wat artikels niet alleen in de lokale maar ook regionale en nationale pers.
Vanaf de dag van de opening voor het publiek op vrijdag 6 december 1974 was de feestzaal een groot succes. Norbert trad er op met zijn Hey Meisjes en Showgroep en later met zijn eigen orkest de "Hey Company". Door zijn goede relaties met theaterbureaus, managers en vele binnen- en buitenlandse vedetten, slaagde Norbert er in om een in de streek nooit geziene programmatie voor elkaar te krijgen.
Het succes van de feestzaal "Norbert Hey Klub" zou duren tot midden 1979. Toen was het tijd om het roer om te gooien en de feestzaal werd het "Norbert Hey Center". Maar dit verhaal is te vinden op een volgende webpagina. Tot dan toe werd de commerciële uitbating verzorgd door de N.V. Holiday. De eerste jaren bestond het personeel dan ook voor een groot deel uit medewerkers die in Knokke voor de uitbaters hadden gewerkt (zie onder een uitreksel van het personeelsboek). Maar Patrick Vorskesian en Pascal Bauwens wilden in Brussel, en voor een exclusief publiek, een zaak opstarten. Op aandringen en met steun van de brouwerij, nam Norbert eindelijk ook de commerciële uitbating voor zijn rekening.

volg norbert op Facebook (Norbert.VS):

   KLIK HIER en stuur een e-mail naar de redactie

KLIK HIER en surf naar de Norbert Web SITEMAP

Wat is er nieuw op de website : KLIK HIER

Copyright © 2014   /   Original designed & developed in 2002 by Marinanne Dupont, Joris Verhaeghe and Jan Dooms for euromediArts    /   Redactie : euromediArts in samenwerking met Radio VBRO